Elazığ Gazi Huzurevi Yaşlı Bakım ve Rehabilitasyon Merkezi’nde ortaya çıkan tablo, kentteki yaşlı nüfusun karşı karşıya kaldığı yapısal sorunu gözler önüne seriyor. Kurumun kapasitesi 96 kişiyle sınırlı olmasına rağmen, huzurevinde kalmak isteyenlerin sayısı bu rakamın üzerine çıkmış durumda. Huzurevine yerleşmeyi bekleyen yaklaşık 100 kişi ise sıranın ne zaman kendilerine geleceğini bilmiyor.
TALEP ARTIYOR, KAPASİTE SABİT
Elazığ Gazi Huzurevi Yaşlı Bakım ve Rehabilitasyon Merkezi’nde mevcut kapasitenin dolu olduğu, yeni başvuruların ise bekleme listesine alındığı belirtiliyor. Artan yaşlı nüfus ve sosyal destek ihtiyacına rağmen kapasitenin uzun süredir değişmemesi, bekleme süresini uzatıyor. Bu durum, aileler için de ayrı bir belirsizlik yaratıyor.
ÜCRET, MAAŞIN ÜZERİNDE
Huzurevinde aylık konaklama bedelinin 16 bin TL olması, emekliler açısından en büyük engel olarak öne çıkıyor. Emekli maaşlarının önemli bir bölümünün bu rakamın altında kalması, huzurevinde kalmayı birçok kişi için ulaşılması zor bir seçenek haline getiriyor. Sosyal bir hizmet olarak tanımlanan huzurevi, mevcut ekonomik koşullarda fiilen karşılanamayan bir ihtiyaç noktasına geliyor.
SEÇENEKLER DARALIYOR
Elazığ’da özel huzurevlerinin yaklaşık iki yıldır kapalı olması, yaşlıların alternatiflerini büyük ölçüde ortadan kaldırmış durumda. Bingöl, Malatya ve Diyarbakır gibi çevre illerde huzurevi bulunmaması ya da kapasitenin sınırlı olması, Elazığ’daki kamu huzurevine olan talebi daha da artırıyor.
SORUN KURUMSAL DEĞİL, YAPISAL
Mevzuata göre nüfusu 100 binin üzerinde olan belediyelerin huzurevi açma yükümlülüğü bulunmasına rağmen, bu alanda yeterli adımın atılamadığı görülüyor. Uzun vadeli yatırım gerektiren ve kar odaklı olmayan huzurevleri, kamunun sınırlı imkanlarıyla karşılanmaya çalışılıyor.
BEKLEYENLER ARTIYOR
Ortaya çıkan tablo, huzurevi yetkililerinden ziyade mevcut sosyal politika ve planlama eksikliğine işaret ediyor. Kapasite sabit kalırken talebin artması, önümüzdeki süreçte bekleme listelerinin daha da uzayabileceğini gösteriyor. Elazığ’da huzurevi ihtiyacı, bireysel bir sorun olmaktan çıkıp kent genelini ilgilendiren bir sosyal mesele haline geliyor.