24 Ocak 2020… Elazığ için zamanın adeta durduğu, gecenin karanlığının acıyla aydınlandığı tarih. Saatler 20.55’i gösterdiğinde, 6,8 büyüklüğündeki deprem kenti derinden sarstı. Yalnızca 41 saniye süren sarsıntı, 41 canı hayattan kopardı; binlerce insanın yaşamını ise geri dönülmez şekilde değiştirdi.
Deprem anında yaşanan panik, korku ve çaresizlik Elazığlıların hafızalarına kazındı. Enkaz altında kalan sevdiklerinden gelecek bir ses için umutla bekleyen aileler, soğuk kış gecesinde ateş başında sabaha kadar süren umut nöbetleri ve gözyaşlarıyla yapılan kurtarma çalışmaları, kentin ortak hafızasında derin izler bıraktı.
BİNALARLA BİRLİKTE HAYATLAR DA YIKILDI
Deprem, yalnızca binaları değil; hayalleri, anıları ve yılların emeğini de yıktı. Çok sayıda yapı ağır hasar alarak kullanılamaz hâle geldi. Binlerce vatandaş evsiz kaldı, kimi eşyalarını, kimi çocukluğunu, kimi de en sevdiklerini enkazın altında bıraktı. Elazığ, o gece sessiz çığlıkların şehri oldu.
ACI GEÇMEDİ, KORKU DİNMEDİ
Aradan geçen beş yıla rağmen, depremin bıraktığı izler hâlâ silinmiş değil. Kaybedilen canların acısı ilk günkü gibi yürekleri yakarken, yaşanan travmalar birçok aile için hâlâ taze. Depremi yaşayan çocuklar büyüdü, ancak o gecenin korkusu zihinlerinden hiç silinmedi.
Depremin ardından başlatılan arama kurtarma, barınma ve yeniden yapılanma çalışmalarıyla yaralar sarılmaya çalışıldı. Yeni konutlar inşa edildi, kentsel dönüşüm projeleri hayata geçirildi. Ancak Elazığlılar için deprem, yalnızca geçmişte yaşanmış bir felaket değil; her an yaşanabilecek bir gerçek olarak hafızalarda yerini koruyor.
41 CAN UNUTULMADI
24 Ocak 2020 depremi, Elazığ’a afetlere karşı hazırlıklı olmanın ve dayanışmanın önemini bir kez daha hatırlattı. Beş yıl sonra bile kaybedilen 41 can rahmetle anılırken, geride kalanların en büyük temennisi benzer acıların bir daha yaşanmaması oldu.
